பெரும்பாணாற்றுப்படை 2

பாணனின் இயல்பு
வெந்தெறல் கனலியொடு மதி வலம் திரிதரும்
தண் கடல் வரைப்பில் தாங்குநர்ப் பெறாது
பொழி மழை துறந்த புகை வேய் குன்றத்துப்
பழுமரம் தேரும் பறவை போல
கல்லென் சுற்றமொடு கால் கிளர்ந்து திரிதரும்
புல்லென் யாக்கைப் புலவுவாய்ப் பாண ............. (17-22)

விளக்கம்:

[ ...இடப்பக்கத்தில் யாழைத் தழுவி.........வெப்பத்தை உமிழ்கின்ற ஞாயிறோடு திங்களும் வலம் வருகின்ற, குளிர்ந்த கடல் சூழ்ந்த உலகில், நின்னைப் புரப்பவரைப் பெறாமல், மழை பொழிவில்லாததால் நிலத்திலிருந்து மேலெழுந்த ஆவி சூழ்ந்த மலையில் பழம் பழுத்த மரம் தேடி அலைகின்ற பறவைபோல், மிகுந்த பசியால் அழுகின்ற சுற்றத்தாரோடு அங்குமிங்கும் பயனின்றி அலைந்து திரியும், வறுமை காரணமாக உடல் மெலிவுற்று பொலிவிழ்ந்த, தான் கற்ற கல்வியை வெறுத்துக் கூறும் வாயையுடைய பாணன்...]

இந்தப் பாடல் வரிகள் மூலம் நாம் அறிந்து கொள்வது:

சங்க காலத்தில் வாழ்ந்த பெரும்பாணர்கள் 'பா' இயற்றி வேந்தர்களைப் பாடி பரிசு பெற்று அதன் மூலம் தன் சுற்றத்தாரோடு வாழ்ந்து வந்தனர்.எனவே,அவர்கள் வாழ்வு மிகுந்த வறுமைமிக்க வாழ்வாகவே இருந்தது. வறுமை மிகுதியால் ஆற்றாமையில் அவர்கள் தாம் பெற்ற கல்வியை அடிக்கடி பழித்துப் பேசும் தன்மையுடையவராகவும் இருந்தனர். அதுமட்டுமல்லாமல்,அவர்களின் வாழ்க்கை ஓரிடத்தில் நிலைத்து வாழும் வாழ்வாக இல்லாமல் அலைந்து திரியும் நாடோடி வாழ்வாகவே இருந்தது.