பெரும்பாணாற்றுப்படை 14

கோவலர் குடியிருப்பு மற்றும் அவர்கள் வாழ்க்கை முறை

பாடல் வரிகள்:
…        ……….  ……..       மறிய
குளகு அரை யாத்த குறுங்கால் குரம்பை
செற்றை வாயில் செறிகழி கதவின்
கற்றை வேய்ந்த கழித்தலைச் சாம்பின்
அதளோன் துஞ்சும் காப்பின் உதள
நெடுந்தாம்பு தொடுத்த குறுந்தறி முன்றில்
கொடுமுகத் துருவையொடு வெள்ளை சேக்கும்
இடுமுள் வேலி எருப்படு வரைப்பின்
நள் இருள் விடியல் புள் எழப் போகி
புலிக்குரல் மத்தம் ஒலிப்ப வாங்கி
ஆம்பி வால்முகை அன்ன கூம்பு முகிழ்
உறை அமை தீம் தயிர் கலக்கி நுரை தெரிந்து
புகர்வாய்க் குழிசி பூஞ்சுமட்டு இரீஇ
நாள் மோர் மாறும் நல்மா மேனி
சிறுகுழை துயல்வரும் காதில் பணைத்தோள்
குறுநெறிக் கொண்ட கூந்தல் ஆய்மகள்
அளை விலை உணவின் கிளை உடன் அருத்தி
நெய் விலைக் கட்டிப் பசும்பொன் கொள்ளாள்
எருமை நல் ஆன் கருநாகு பெறூஉம்
மடிவாய்க் கோவலர் குடிவயிற் சேப்பின்
இருங்கிளை ஞெண்டின் சிறுபார்ப்பு அன்ன
பசுந்தினை மூரல் பாலொடும் பெறுகுவிர்..........(147-168)

விளக்கம்:

[.......சிறிய ஆடுகள் நின்று உண்ணும் தழைகள் கட்டிய குறுகிய கால்களுடைய வீட்டினையும், சிறிய தூற்றையுடைய வாயிலையும், கட்டப்பட்ட கழிகளாலான கதவினையும், வரகு கற்றையால் வேயப்பட்ட கழிகளைத் தலையிடத்தேயுள்ள படுக்கையில் தோல் பாயில் முதியோன் துயில் கொள்ளும் காவலையும், ஆட்டின் நெடிய கயிறு கட்டிய குறிய முளையுடைய முற்றத்தினையும், வளைந்த முகத்தியுடைய செம்மறியாட்டுடனே வெள்ளாடும் கிடக்கும் சுற்று முள்ளாகிய வேலியையும் உடைய எரு மிகுதியாக உண்டாகின்ற முல்லை நில ஊர்.

விடியற்காலத்தில் பறவைகள் எழும்போதே எழுந்து, புலியின் முழக்கம் போன்ற முழக்கமுடைய மத்தினை அதன் கயிற்றை இழுத்து, குடைக்காளானின் வெண்மையான மொட்டுப் போன்ற குவிந்த மொட்டுக்கள் உடைய உறையால் தோய்ந்த இனிய தயிரைக் கடைந்து வெண்ணெயை எடுத்து, தயிர் புள்ளியாகத் தெளித்த வாயையுடைய மோர்ப்பானையை தலைசும்மாட்டின் மீது வைத்துக் கொண்டு, புதிய மோரை விற்கும், மாமை நிறம் கொண்ட மேனியையும், சிறிய அணிகலங்கள் அசைகின்ற காதுகளையும், மூங்கில் போன்ற தோளினையும், குறியதான நெறிப்பு உடைய கூந்தலையும் உடைய இடையர்குலப் பெண், மோர் விற்றதனால் உண்டான நெல் முதலியவற்றால் சுற்றத்தார் எல்லோரையும் உண்ணும்படி செய்து, பின்னர் தான் நெய்யை விற்கும் விலைக்குக் கட்டியான பொன்னை வாங்காமல் அவ்விலைக்கு எருமையையும், நல்ல பசுக்களையும் அவற்றின் கருவாகிய கன்றுகளையும் வாங்குவாள்.சீழ்க்கை அடிப்பதால் மடிந்த வாயையுடைய இடையர் வாழும் இத்தகைய இடையர் குடியிருப்பில் நீவிர் தங்கினால் பெரிய சுற்றமான நண்டின் சிறிய பார்ப்பைப் போன்ற பசிய அரிசியால சமைத்த சோற்றை பாலோடு பெருவீர்!...]

 இந்தப் பாடல் வரிகள் மூலம் நாம் நாம் அறிந்து கொள்ளும் செய்தி:

தமிழ்குடியாகிய தற்கால இடையர் குல மக்கள் பண்டைய காலத்தில் காடும், காடு சார்ந்த வாழ்வு வாழ்ந்த முல்லை நிலத்தவர். இவர்களின் தொழிலாக ஆடு,பசு போன்ற கால்நடை வளர்ப்பு. இவர்கள் பசுவின் பால் பொருளான 'ஆனந்தை' விற்று அதன் விலைக்கு(மருதநிலத்து மக்களிடம்) நெல்லைப் பெறுவர். அதன்மூலம் தாமும் உண்டு,தமது சுற்றதாரையும் உண்பித்து வாழ வைத்தனர் என்ற செய்தி பெறப்படுகிறது.